1990-1992
Po roku nauki angielskiego, Celine powróciła na scenę, próbując zdobyć anglojęzyczny rynek płytą Unison (1990). Pomagali jej w tym znani muzycy, w tym kanadyjski producent muzyczny David Foster i Vito Luprano. Album ten jest pod silnymi wpływami soft rocka z lat 80. Unision został wysoko oceniony przez krytyków. Singiel zawierał piosenki (If There Was) Any Other Way, The Last to Know, Unison i Where Does My Heart Beat Now, wolne rockowe ballady. Dzięki temu albumowi Celine stała się znana w USA, w Europie i Azji. Gdy Dion stawała się coraz bardziej popularna w Stanach, jej kanadyjscy fani byli nie zadowoleni iż ich zaniedbała. Dlatego podczas rozdania Felix Awards, gdy otrzymała nagrodę jako "Najlepsza angielska artystka roku", odmówiła jej przyjęcia, podkreślając iż była i zawsze będzie francuską artystką, a nie angielską. Prawdziwy światowy sukces przyniosła nagrana wspólnie z Peabo Brysonem tytułowa piosenka do filmu animowanego Disneya Piękna i Bestia (1991). Piosenka ta doskonale wyraża przyszły muzyczny styl Dion. Utwór został doceniony zarówno przez krytyków jak i publiczność oraz otrzymał wiele nagród. Piosenka ta znajduje się na wydanej w 1992 roku płycie Celine Dion, którą - jak jej debiutancką płytę - cechuje silny wpływ rocka połączony z elementami soulu i muzyki klasycznej. Dion osiągnęła sukces na anglojęzycznym rynku muzycznym, zdobywając rzesze fanów i sławę. W tym samym czasie rozwijał się jej związek z jej menedżerem Angélilm, który jednak utrzymywali w tajemnicy, obawiając się reakcji opinii na dzielącą ich różnicę wieku (26 lat).